Ik sta inderdaad erg vroeg op, snel inpakken en obtbijten, en ik zit twintig over zeven al op mijn fiets. Het is prachtig die vroege ochtend in de natuur en ik heb het zelfs een beetje koud.Bij Hengelo Enschede wordt ik niet goed van de geplande route die persé elk leuk weggetje wil nemen en ik kort hier en daar stiekem wat af.
Om 9 uur kan ik in Lonneker al koffie krijgen bij een chic hotel. Op het plein voor de kerk verzamelen zich verschillende fietsclubs (dames en heren streng gescheiden) die zodirect de omgeving onveilig gaan maken. De heren vertrekken naar rechts, de dames naar links. Ik ben benieuwd of ze elkaar halverwege de rit op een leuk terras weer tegenkomen voordat ze terug fietsen naar Lonneker.
Regelmatig, als ik met iemand een gesprekje heb, dan vragen ze me waar de rit vandaag heen gaat en dan weet ik het echt niet. Ik ben domweg onderweg en zo nu en dan kom ik door een stad maar dat is niet zo belangrijk, het onderweg-zijn is waar het om draait. Maar ik heb even gekeken en vandaag kom ik uiteindelijk door Ootmarsum, dus dat moet ik proberen te onthouden!
Ik kom vandaag alweer in een fietsvierdaagse met stempel posten enzo terecht, maar volgens mij is het een andere dan gisteren want de bordjes zijn anders. Hier zijn de deelnemers wat jonger, minder helmen, beter gekleed. Wel allemaal ebikes en ze fietsen hier vaak in groepjes van 4 of 6, wat altijd wat ingewikkelder in het verkeer is. Ik wordt niet gegroet maar vooral argwanend bekeken, zo’n man alleen met al die bagage en ook nog tegen de richting in… Nou ja, misschien is het wel week van de fietsvierdaagses en kom ik er nog wel een tegen.
Rond 11 uur wordt het al warm maar dan heb ik er al 50 km opzitten en heb ik dus het grootste gedeelte van mijn regulier dagtripje al gedaan. Rond 12 uur ben ik al bij mijn beoogde camping en besluit ik nog even door te fietsen zodat ik eerst boodschappen kan doen in Ootmarsum en dan nog klein stukje verder voor camping Busche bij Tubbergen. De eigenaresse spreekt alleen Duits maar verstaat gelukkig wel Nederlands. Ze klaagt vooral over de hitte en wijst mij een prettig plekje in de schaduw toe. En er staat een konijn bij mijn tent, die kreeg ik er zomaar bij.
Ik ben hier eerder geweest, op dezelfde camping! In mijn dagboekjes archief vind ik het volgende: Ik drink thee met krentewegge in Ootmarsum (waar familie Rekers ooit vandaan kwam) samen met zeer veel Duitsers. Dan nog klein stukje naar Tubbergen waar mijn beoogde camping Bussche ligt. De saaiste camping tot nu toe maar wel een zeer hartelijke ontvangst. De dame die me ontving sprak alleen maar Duits, ze vond dat ik veel te koud was gekleed, maakte zich zorgen of ik wel in de tent zou passen en vond het zeer romantisch dat ik zelf wou koken.