Ik heb gisteravond vooral in de tent doorgebracht omdat het snel al koud werd met die harde noordenwind en ik ging ook koud naar bed. Maar ergens gedurende de nacht kreeg ik het warm en hoorde ik geen wind meer. Ik word wakker met blauwe lucht en een voorspelling van Oostenwind kracht 1, dus ongeveer windstil vandaag en niet meer nat en koud. Ik zie dat wel zitten na gisteren!

Ik fiets eerst naar Harlingen, waar ik nog even koffie drink om mezelf moed te geven. Dan door naar Zurich waar de afsluitdijk begint. De sluiscomplexen worden zwaar verbouwd, het autoverkeer moet terug naar 1 baan en het fietspad is afgesloten. Er is een fietsbus die je voorbij het sluizencomplex brengt, maar die blijkt eens per uur te rijden en was net weg. Terwijl ik teleurgesteld thee zit te zetten en dat uur maar af wil wachten wordt ik door een andere fietser gewaarschuwd “er staat een extra bus!”. Thee weggemikt, razendsnel alles weer ingepakt en daarmee eindelijk dat rottige stukje met de bus afgelegd. En bij de andere kant moet dat dus nog een keer.

Het is prachtig zomerweer, windstil en het uitzicht over de zee is magnifiek. Het fietspad ligt tegenwoordig achter de dijk aan de wadden kant, en je hoort de auto’s nauwelijks. Halverwege ga ik even lunchen in de zon. Het is lastig een plek te kiezen want het is overal precies hetzelfde. Leuk om die afsluitdijk nu eindelijk een keer te fietsen, en eerlijk gezegd is het een feest met het weer vandaag. Fluitje van een cent!

Na het tweede bustochtje doe ik boodschappen en fiets door naar de natuurcamping Het Bos Roept, waar Monique en ik al twee keer eerder waren. Het is een fijne familie camping met gelukkig ook ruim plaats voor trekkers en/of rustzoekers.