Het heeft vannacht aardig geregend en als ik op wil staan regent het alweer. Volgens buienradar duurt dat tot half tien dus vanmorgen langzaam aan, binnen ontbijten en pas na half tien gaan inpakken. Prima, kan ik.
Maar als ik in mijn tent aan het rommelen ben ontdek ik onder mijn matje een plas water…. DAT IS NIET GOED! Mijn grondzeil lekt en best stevig. Dat is een rottig begin van een lange kampeertocht waar ik vast wel vaker regen ga tegenkomen. Als ik dit probleem had ontdekt bij mijn proeftochtje was mijn conclusie waarschijnlijk geweest om de tent te vervangen. Dus dat moet ik nu dan ook maar doen, gewoon 400 euro uitgeven en deze lekkende tent dumpen. Shit! En waar koop ik zo snel een goede tent hier in de buurt? Dichtbij zit een kleine en sjieke Bever. Op 2 uur fietsen (de verkeerde kant op) in Genk zit een grote buitensport zaak AS Adventure waar ik meer kans op slagen heb.
Ik bel de zwerfkei in Woerden over de garantie op mijn tent, en ik bel met beide zaken hier in de buurt. Ik leer dat ik in Genk een MSR Elixer 2 kan krijgen voor 430 euro. Bij Bever blijkt dat er een MSR hubba hubba 2 in bikepacking variant is, in de aanbieding voor slechts 500 euro, en Maastricht heeft hem in voorraad. Ik heb nog nooit zo snel een tent gekocht… Tot mijn schande besluit ik om mijn doorweekte tent niet per post naar huis te sturen om de garantie te krijgen, maar laat hem bij Bever achter in de dontatiebox. En daarmee heb ik ook deze crisis afgewend; gelukkig ben ik rijk genoeg om dit zo op te kunnen lossen. Maar ik blijf erbij dat kamperen wel leuk is behalve als het regent, dan is het ellende!
In Maastricht begint de echte route van Benjamins naar Rome, en ik fiets al gelijk het mooie heuvelland in. Heuvel op, heuvel af, wolken, regen, zon, een verademing na de saaie jaagpaden van België. Ik drink in Gulpen uitgebreid koffie met vlaai en het leven begint er weer mooi uit te zien en ik kijk uit naar het vervolg van deze tocht.
Iets voorbij Epen passeer ik de grens en kom opnieuw in België en ik laat het aan Benjamins over om mijn vooroordeel over de saaie fietsroutes in dit land te slechten. En hij stelt me niet teleur, saai is het zeker niet en ik geniet van het mooie landschap. Maar stiekem lijkt me een lang vlak jaagpad ook wel weer aantrekkelijk waar je gewoon een beetje aan kan peddelen en niet hoeft te schakelen. Maar ik merk dat zelfs op de steilste heuvels mijn hartslag keurig tot max 140 stijgt dus dat gaat goed en geeft vertrouwen.
Na Plombiere komen er gelukkig fragmenten Vennbahn (ook wel Ravel) op mijn route die lekker vlak zijn, maar tussendoor allerlei gewone wegen die sterk kunnen stijgen en dalen. Ik ben laat vertrokken vandaag en, in combinatie met de heuvels, kost het me echt moeite om Roetgen te halen waar ik een supermarkt en camping weet. Mijn oorspronkelijke plan om door te fietsen tot Monschau/Monjoie blijkt in iedergeval onhaalbaar.
Pas nu bedenk ik dat ik er ook voor had kunnen kiezen om wel door te gaan met die lekke tent en steeds bij kans op regen een cabin huren. Hmm. Nu te laat.
