Pappa’s verjaardag vandaag. De man die me op mijn eerste fietstocht ooit meenam. Drie dagen met zijn tweetjes fietsen, pension in Bunnik met hollands ontbijt. Mooie herinneringen.
Ik had de wekker op 6 uur gezet, snel opgestaan, alles inpakken, ontbijten, en ik zat om kwart over zeven op de fiets. Eerst een stuk verder langs de Our, aan de rustige kant, dan een lange oversteek naar de Mosele. Die oversteek liep langs een klein beekje door een soort groene kloof met hoge bergen aan weerszijden. Het was heerlijk fietsen in de ochtendkoelte en het fietsen ging me makkelijk af. Het is nu 1 uur en ik heb boodschappen gedaan en heb al 66 km gefietst vanmorgen. Ik zit nu lekker te lunchen aan de Mosele en fiets zodirect, bij Schengen, Frankrijk binnen. Daar ga ik hopelijk snel een camping vinden want daarna lijk ik wel niemandsland in te fietsen, zonder stadjes, campings, winkels, niets (volgens Google Maps). Ik heb voor de zekerheid een nood-maaltijd gekocht voor morgen, hoop die niet te gebruiken.
Om de paar dagen heb ik chat contact met Jan Leo en Mirjam, ook uit Asperen, die een fietstocht van 3 maanden aan het maken zijn. Zij zijn gestart in Portugal, hebben net zo ongeveer heel Spanje door gereden en zijn gisteren de Pyreneeën overgestoken en dus nu in Frankrijk beland. Het is leuk om elkaars belevenissen te lezen en elkaar aan te moedigen. Ik verwacht niet dat we elkaar nog fysiek zullen tegenkomen in Frankrijk, maar de regelmatige virtuele ontmoetingen zijn ook al leuk. We zien elkaar gewoon weer in Asperen.
Totaal heb ik vandaag iets van 90 km gefietst, wat een enorm end is, maar het voelde goed, ik ben al om 3 uur aangekomen en heb geen last meer gehad van mijn rechterknie. Dat rustdagje heeft me goed gedaan en de vroege start zeker ook.
Ik arriveer in het Moezel stadje Maling, wat ik opeens herkende van vier jaar geleden bij mijn eerste grote fietstocht naar de Middellandse zee. Ik heb hier toen redelijk wanhopig naar een bakker gezocht en uiteindelijk alleen koffie kunnen drinken. Voorzover ik nu heb gezien is er weinig veranderd hier: nog steeds geen bakker, nog wel het cafe.
Helaas, ik had een kampeerplek gekozen voor een leegstaande caravan, maar ik werd gesommeerd om daar te vertrekken, net toen ik al mijn rommel had uitgepakt en even wilde gaan dutten. Nou ja, nu weet ik dat ik mijn hele tent kan losmaken, verplaatsen en weer vastprikken. De rest van de rommel moest helaas weer in de tassen en er verderop weer uit.