Vandaag ga ik dan toch eindelijk op fietstocht naar Barcelona! Het voelt een beetje plechtig en ik ben wat stil; ik nu moet gaan waarmaken wat ik al zo lang beweer te gaan doen. Maar het voelt ook machtig mooi om die enorme afstand op eigen kracht te gaan overbruggen, en dat ik vrij zeker ben dat het me gewoon gaat lukken om op 1 juni de bus te halen.
Monique en ik nemen vrolijk afscheid, we hebben beide wel zin in het avontuur van de komend maand en we bellen vast dagelijks.
Ik heb vanmorgen drie pontjes nodig om de betuwe te verlaten en het rivierengebied door te steken. Eerst de Waal, dan de Afgedamde Maas, dan de Bergsche Maas. Onderweg zie ik overal lammetjes in het hoge gras liggen.



Het is een prachtig gebied met kleine dijkdorpjes en veel leegte. Na de Bergsche Maas verandert het landschap bijna ongemerkt naar een typisch Brabants landschap. Ik zie zowaar al iemand het zand voor het huis harken, en het is niet eens zaterdag.
Zo kom ik in Den Bosch aan waar ik bij Bagels&Beans goede koffie met een muffin krijg. Het is nog steeds best koud, maar de zon schijnt en het lijkt niet te gaan regenen.

Mijn voornemen is om de eerste week rustig aan te doen en zo mijn lijf te laten wennen aan de dagelijkse inspanning. De langere fietsdagen komen vanzelf wel en ik heb (denk ik) geen haast. Maar ik heb na de eerste twee uur al zadelpijn en gevoelloze handen, dus dat belooft nog wat.
Via Sint Michielsgestel kom ik in de Meierij, het vergeten gebied ten zuiden van Den Bosch, en ik lunch met alleen maar vogeltjes om me heen op een bankje aan de Dommel. Ik eet zelf gebakken spelt boterhammen met pindakaas. Een lekkernij die ik in België, Frankrijk en Spanje niet meer zal tegenkomen.

Ik kampeer bij natuurcamping Blue Woods, vlak bij Boxtel. Dat is ongeveer een uur fietsen vòòr Eindhoven. De vorige keer dat ik deze Overland route volgde ging ik de eerste dag juist door en moest na Eindhoven nog een uur door totdat ik de eerste aanvaardbare camping in Mierlo tegenkwam. Ik kwam daar toen best laat en behoorlijk gesloopt aan. Daar had ik dit keer geen zin in, maar dat zal ik morgen wel bezuren als ik op Koningsdag dwars door het centrum van Eindhoven moet om de Benjamins route naar Barcelona op te kunnen pikken.
