Het is zondagochtend vroeg als ik vertrek. Alles is stil, mooi, en de zon is net op. Ik volg de Thur globaal en het gaat me goed af. Ik spot twee vosjes die verrast werden door die vroege fietser en een vos en een haas die samen naar me zaten te kijken en toen ik mijn camera wou pakken er samen vandoor gingen. Ik moet wel zeggen dat het een opmerkelijk kleine vos was en een serieus grote haas. De beste vrienden blijkbaar.

Verder kom ik een veld tegen waar wel 15 roofvogels aan het jagen zijn op muisjes, heel raar dat ze zo bij elkaar blijven maar het is wel mooi. Ik las dat de fransen met de ooievaars besloten hebben ze te kortwieken zodat ze niet meer in de winter naar Afrika kunnen, maar in Frankrijk overwinteren (misschien met bijvoederen) en dat dat programma zeer succesvol is voor de stand van de ooievaars. Misschien dat ze hier in Zwitserland iets dergelijks doen om de roofvogels actief te fokken en ondersteunen. Welke roofvogels het zijn, geen idee.

Ik fiets en ik fiets en na 67 km ben ik in Arbon bij de Bodensee (!), waar ik mezelf een rustige lunch beloofd had voordat ik de laatse 15 km naar mijn beoogde camping doe. Waar ik helemaal geen rekening mee gehouden had is dat er vandaag in Arbon een gigantisch oldtimer festival zou zijn, met duizenden petrol heads die alles willen zien èn horen. Er zijn niet alleen oude auto’s maar ook aparte gedeelten voor motorfietsen, brommers, tractors, vrachtauto’s, bussen, motorboten en allerlei schaalmodellen hiervan. Echt enorm.  Ik heb vooral medelijden met de mensen die getrouwd zijn met zo’n petrol head en nu mee moeten in matchende t-shirts en petten, en hier een hele zondag in de zon moeten rondlopen. Nou ja, groot old timer festival. 

Ik vind toch nog een rustig plekje in de schaduw met uitzicht over de Bodensee. Even later ontdek ik dat ik ook uitkijk op een berg met eeuwige sneeuw! Oh oh, waar ben ik aan begonnen?

Uurtje later tref ik mijn camping, kan een was doen, en zit tevreden kopje thee te drinken i  wat nood kleren. Zodirect misschien nog maar een ijsje als ik durf in dit pakje. Het weer gaat omslaan. Vanavond gaat het al regenen en morgen de hele dag miezeren en de temperatuur gaat omlaag. Maar ik ga verder naar het zuiden, dus wat het onderweg wordt ga ik merken.  Ben wel benieuwd hoe droog ik mijn was nog krijg voordat het zodirect gaat regenen. Op dit moment is het in iedergeval nog snoeiheet, drukkend en het waait.

Nou, die onweersbui met stevige windvlagen was een vuurproef voor mijn tentje, maar het lijkt erop alsof hij hem doorstaan heeft. En ik had de bijna-droge was net op tijd binnen.  Misschien spoelt het stof nu wel lekker van mijn fiets af.

Ik heb even zitten rekenen. Ik ben nu twee weken onderweg en ik heb nu 1005 km gefietst. Totaal heb ik 5 weken en ooit heb ik berekend dat de totale afstand Asperen-Rome 2200 km is. Als ik dit tempo volhoudt en geen tegenslagen krijg lijkt het erop dat ik Rome zou moeten kunnen halen. Het is nog wel een pokke-end fietsen, maar ik heb ook al een pokke-end gefietst. Dat geeft vertrouwen.