Ergens gedurende de nacht is het gestopt met regenen, maar ik blijk wel erg koude voeten te hebben en mijn slaapzak is onderin nat. Ik schuif blijkbaar in mijn slaap langzaam omlaag over het matje, en druk met mijn tenen de binnentent tegen de buitentent. Hmm, dat moet ik voortaan zien te voorkomen.
Ik ontbijt samen met mijn belgische buurman onder een afdakje. Daarna pakken we beide in en vertrekken elk op onze eigen tocht. Maar dat hadden we beter een uurtje even kunnen uitstellen want het gaat gelijk echt regenen. Ik gebruik mijn regenbroek zelfs voor het eerst, toch niet voor niets meegenomen dat ding (wat ik wel gehoopt had).
Na een uurtje wordt het droog en zie ik zelfs een voorzichtig zonnetje. Dan zie je van die prachtige mistflarden uit de velden omhoog komen. De route wordt hier wat heuvelachtiger en daardoor minder saai maar wel zwaarder.
Ik drink koffie in een vol en gezellig café in Commercy. Dit is de stad waar de Madeleine is uitgevonden, door de banketbakker van graaf Stanislas. Er zit hiet natuurlijk een outlet store van de fabriek waar de koekjes met tassen tegelijk worden verkocht.
Ik luister onderweg naar het album David Live vsn David Bowie. Dat was toen ik iets van 20 was mijn absoluut favoriete album. Nu ik het opnieuw hoor vind ik het wel goed, maar ook wat pretentieus en effect belust. Ik zet hem halverwege verveeld uit. Jammer!
Rond een uur of drie, als ik al behoorlijk moe ben, kom ik in een dorpje een dorpsfeest tegen waar iedereen zijn troep op straat verkoopt, het hele dorop elkaar tegenkomt en zoent, en waar een buffette is. Ik koop een zeer welkome koude cola en kan er weer tegen voor het laaste stukje.
Je hebt in deze buurt steeds geweldige vergezichten en ik kan niet ophouden met er foto’s van te nemen terwijl ik wel weet dat allemaal nooit vangt op een foto. Te groots.
Ik had graag gekampeerd in Domremy-la-Pucelle (het dorpje waar Jeanne d’Arc geboren is) maar die camping blijkt verbouwd te worden en blijft voor nog onbepaalde tijd dicht. De volgende camping is 30 km verderop en dat haal ik niet meer. Dus ik besluit stiekem bij de camperplaats te gaan staan met mijn tentje. Het is een sjieke camperplaats met ook een wc en een wastafel, dus dat komt wel goed. Douchen kan ik vergeten en ik stel het opzetten van mijn tent nog even uit om niet teveel aandacht te trekken.
De voorspellingen voor de komende week worden steeds beter al wordt het morgen nog erg nat. Maar hier put ik wel hoop uit. Het komt ooit goed met het weer en kamperen en fietsen wordt makkelijker.
Het lukt me net om de tent op te zetten, mijn spullen en mezelf erin te mikken, en er breekt een oorverdovend onweer los. Kwartiertje later is het over. Ik kook buiten, onder het afdakje van het oude spoorweg huisje, ik maak een lekkere kikkererwten stew. En ik ben nog steeds niet weggestuurd, dit gaat goed komen!