Zo, wat werd het koud vannacht! Rond half vijf werd ik er wakker van en moest meer aan. Toen nog wel gezellig liggen appen met Manès die ook al wakker was. Daarna doorgeslapen tot de zon op de tent stond.

Limburg heeft iets unieks en zeer herkenbaars. De velden worden omsloten door dikke doornhagen ipv hekken en je fietst vaak over een smal grindpad tussen hoge heggen. Dat zie je volgens mij nergens anders zo veel als in Limburg. Die heggen zijn van nature uitstekende nestel en fourageer gebieden voor kleine vogels, en ik vind ze veel leuker dan hekken of prikkeldraad. Verder zijn er steeds haakse hoeken in de route en ga je nooit rechtstreeks op je doel af. Je komt er wel, maar omzichtig. Is ook wel Limburgs volgens mij.

De hele ochtend volg ik de Maasroute, totdat ik bij Arcen de Maas verlaat en Duitsland in duik. Het is zondag, dus ik doe nog even snel boodschappen in Arcen want in Duitsland zijn de winkels op zondag dicht. Volgens mij hebben de Duitse consumenten daar ook wel genoeg van want zo ongeveer alle andere klanten in de Spar waren Duits. Alleen het meisje achter de kassa bleef stug Nederlands praten. 

Net over de grens verandert de aard van mijn route volledig: lange rechte stukken langs oneindige mais en aardappel velden, doodsaai maar zeer efficiënt en doelgericht. Gelukkig worden al mijn vooroordelen over fietsen in Duitsland al snel ontkracht als ik opeens door een prachtig bos fiets over kronkelige paadjes, omhoog en omlaag. Dat het zo mag blijven!

Ik vind een prettige maar grote camping in het bos bij Grephrat. Ik kom tussen allerlei grote witte caravans te staan, maar rond een uur of vijf vertrekken die allemaal en sta ik zomaar helemaal alleen. Het weekend is bijna voorbij, morgen weer werken!