En zo is het dat ik zaterdagochtend 9 augustus om half tien weer op de fiets stap voor een volstrekt onzinnige tocht, rondje nederland, twee weken zo een beetje ruim om Asperen heen fietsen. Als ik voldoende stukjes afsteek zou ik even goed in de tuin driekwart cirkel om mijn as kunnen draaien. Maar ik hoop op een een mooie tocht met wat avontuur en veel vergezichten. De weersvoorspelling is twee weken stabiel zomerweer dus dat is al geweldig.

Ik fiets met een hartslagband om in de gaten te houden of ik me niet teveel inspan, zodat ik het debacle van Spanje kan vermijden. Ik verwacht geen problemen omdat ik hier geen bergen zal tegenkomen maar ik neem het zekere voor het onzekere.

Ik start vandaag met een bekend stukje om de Maas te bereiken via drie pontjes, bij Brakel, Nederhemert en Bern. Ik deel deze pontjes steeds met twee jongens die vanuit Amsterdam onderweg zijn naar Eindhoven om daar een voetbal wedstrijd mee te maken en dan weer terug fietsen. Ze hadden vannacht in Asperen overnacht. Geweldig idee om zo naar een wedstrijd te gaan.

Bij Hedel ga ik met een lange brug de Maas en zijn uiterwaarden weer terug over en kruis ik de A2, die een diepe kerf door het landschap trekt. In dit rivieren gebied wordt het langzamerhand steeds onduidelijker wat de Maas, de Waal en al hun zijkanalen, dwarsverbindingen en oude dijkdoorbraken zijn. Ik volg mijn route maar en hoop dat het goed komt en alle pontjes varen. Het is hier wel prachtig met al dat water.

Uiteindelijk ben ik vandaag 7x met de pont overgestoken en nog een keer met een brug. Het pontje bij Megen heb ik zelfs twee keer genomen want mijn beoogde natuurcamping wou me niet hebben en ik moest terug de Maas over voor een alternatief. Nu sta ik op een overvolle caravan camping, maar ik heb een plekje en ben er blij mee.