Helaas was gister het enige restaurant in het stadje complet, dus ik moest toch iets zelf zien te maken. Ach, pasta met stevig gebakken champignons, met veel zwarte peper en knoflook is best lekker! Daarna nog wat boterhammen en ik had toch lekker gegeten. Daarmee was mijn ontbijt echter wel op, dus ik ben vanmorgen niet aan de boterham met stroopwafel ontkomen.

Ik fiets verder over jaagpaden langs de Maas. Er staan hier prachtige versterkte kerkjes van zwarte graniet, bijna burchten.

Namen en Dinant hebben beide een zware burcht boven op een klif hoog boven de Maas, volstrekt onneembaar. Het schijnt dat die burchten al in de 4e eeuw zijn gebouwd door de Romeinen en sindsdien steeds verder versterkt. De steden zijn er later onder ontstaan. Maar dat leverde niet echt voordeel want de complete bevolking van Dinant is door Karel de Stoute vermoord als wraak voor het verzet uit de burcht.

Dinant is mijn laatste stad in België en is eigenlijk al heel Frans. Ik koop hier een sjieke lunch met veel fruit, yoghurt, kaas en vlees. Als compensatie voor mijn armzalige ontbijt.

Vanuit Dinant kent mijn route twee alternatieve vervolgen: een langere route die de kronkels van de Maas volgt, of een kortere route door de voet van de Ardennen. Ik kies, laf, voor het Maasdal want ik merk dat mijn benen nog de grootste moeite hebben met stijgen. Ik hoop dat dat snel beter wordt want verderop heb ik die keus niet.

Ook de grens overgang van België naar Frankrijk is volstrekt onduidelijk en in ieder geval onbewaakt. Als die Audi bende uit Utrecht (die zich tegenwoordig blijkbaar onledig houden met geldautomaten opblazen in Duitsland) handig is dan zouden ze voor het transport van de geroofde bankbiljetten beter senioren met volgepakte tourfietsen kunnen inzetten, in plaats van 3 jonge gastjes in een Audi die 250 km/u kan. Wij vallen niemand op, de routes gaan door niemandsland en al dat geld kan ons weinig schelen, we kamperen goedkoop, koken ons eigen potje en zijn zeer tevreden.

In ieder geval tot mijn eerste stop in Fumay heb ik geen spijt van mijn keuze voor het Maasdal het is hier adembenemend mooi en het fietst heerlijk. De Maas wordt hier al iets smaller en wat woester, en ik ga steeds verder stroomopwaarts tot er niets van over zal zijn. Het is een mooi idee dat al dat water maar doorstroomt tot vlak bij thuis. Je zou zeggen stroomopwaarts dus de hele tijd beetje stijgen, maar daar merk ik niets van; langs de rivier is het heerlijk vlak, maar zo nu en dan verlaat de route de rivier en dan is het even aanpoten.

Ik wordt in mijn eerste franse supermarkt helemaal blij, wat een ruim assortiment, wat een kwaliteit en dat voor hele redelijke prijzen. Echt veel beter dan wat ik in België tegenkwam. En de mensen op straat zijn ook beleefder, ze groeten je onderweg en ik werd in de rij bij de supermarkt aangesproken door een man  die alles wou weten over mijn reis. Is gewoon leuk! Ik tref in Fumay een goed gerunde Camping Municipal, schoon, goed onderhouden, super stil, aan de Maas. Ik kampeer tussen de madeliefjes. En dat voor 8.50 terwijl ik ook wel 25 euro betaald heb voor een nacht.

Kortom, dat is allemaal perfect. Ik heb echter wel problemen met mijn tent, want een van de stokken is aan het barsten op de koppeling. Ik heb het tijdelijk gerepareerd met een tiewrap en heb De Zerfkei gebeld voor raad. Die wisten me te melden dat er een reparstie buisje bestaat om dit goed te repareren, maar die heb ik dus niet bij me (Bart Elfers: ik raad je aan er nog eentje aan te schaffen en mee te nemen, voor de zekerheid). De Zwerfkei gaat me terugbellen met hopelijk een oplossing. Als die stok echt breekt dan is mijn tent waardeloos. De Zwerfkei suggereert een tie-wrap, vastzetten met duct tape en bij thuiskomst de stokken aanbieden voor garantie. Klinkt zinnig.