Ik moet zeggen dat het steeds maar matige of ronduit slechte weer me echt tegen begint te staan. Volgens mij heb ik op deze tocht alleen in midden frankrijk een dag of 4 a 5 goed weer gehad. Voor de rest veel regen en kou. Dan is kamperen slecht te doen en is het fietsen ook niet erg leuk. Ik hoop nu zo snel mogelijk over de Pyreneeën te geraken in de hoop dat het daar in Spanje wel droog en warm zal zijn. Een eventuele volgende fietstocht doe ik niet meer in april of mei, eerder juni of juli, of misschien wel september.

Ik wordt wakker in een soort diepvries, wat wil zeggen dat het de hele nacht helder is geweest, maar nu staat de ochtendzon op de caravan. Dat belooft een mooie dag! Ik kleed me verkleumd aan in licht vochtige fietskleding, ontbijt, pak alles in, en maak de caravan nog even schoon, want gisteren hadden ze al een inspectie aangekondigd. En verdomd, toen ik geheel verkleumd het sleuteltje inleverde ging de dame eerst even checken hoe de caravan erbij lag. C’est parfait was het oordeel, ik mocht weg.

Ik fiets de eerste 20 km door een prachtig dal langs een rivier op de grens van de Lozere een de Ardeche, zo mooi dat ik er helemaal stil van word. En dan kom ik in Le Bastide bij een terasje in  de zon, en is het leven weer helemaal goed. Er zijn hier veel wandelaars van de Stevenson route, en ik begrijp waarom.

Ik lees net op nu.nl over het klooster Notre Dames des Neiges waar ik vandaag langskom: Franse nonnen verkopen schoonmaakproducten om elektriciteitskosten te betalen https://www.nu.nl/opmerkelijk/6313193/franse-nonnen-verkopen-schoonmaakproducten-om-elektriciteitskosten-te-betalen.html
Hippe tantes!

Nog een stukje omhoog en dan krijg ik een mega afdaling tot Les Vans.

Die afdaling is geweldig: over een smal, bochtig en soms hobbelig asfalt weggetje, waar zich maar een enkele auto waagt, langs een berg met heel diep een rivier, en steeds maar geweldige uitzichten. Ik geniet er intens van.

Halverwege krijg ik honger en stop om in de zon een lunch met thee te maken. Als ik nou een echt handige kampeerder was dan had ik ook even snel mijn tent opgezet en kleren uitgespreid om alles te drogen, maar daarvoor was ik te lui en optimistisch; dat komt vanmiddag wel hoop ik. En ik ben nu pas halverwege de afdaling, ik mag nog zo’n stuk!

Voor iedereen die hier nog een keer in de buurt is met een fiets, de afdaling van La Bastide naar Les Vans over de D151 en de D113 is woest aantrekkelijk. Uren lang geweldig veel plezier en mega uitzichten. Een echte held fietst hem ’s ochtends op, een lekkere lunch in La Bastide en als beloning weer omlaag, maar dat zou mij teveel zijn geweest (het is tenslotte een traject van 40 km en 900 hoogtemeters).

En zo daal ik af van het Massif Central, waar ik een week geleden bij Cluny zo onschuldig  infietste, en kom er gelouterd uit. Ik kom nu in het lagere land bij Bezier en de middellandse zee, totdat ik de Pyreneeën tegen kom.

Aan het einde van de urenlange afdaling (van 1100 meter  naar 200 meter) fiets ik Les Vans in, en het is bijna niet te geloven, maar ik ben opeens in de Provence! De architectuur, het klimaat, de rijkdom, de kleuren, de geuren, de planten, de insecten, het straatbeeld, alles.

Ik zet zo snel mogelijk mijn tent op maar moet even wachten met douchen totdat mijn handdoek droog is. Maar ik moet niet te vroeg juichen want de voorspelling is dat het hier morgen de hele dag gaat regenen, helaas.