En ik ben weer op pad! Auto achtergelaten, fiets volgehangen, pirinexus route gevonden. En het is ook nog prachtig weer. Ik fiets vandaag gek genoeg exact dezelfde route als 11 maanden geleden. Dat is vanuit deze camping de beste manier om morgen de Andalusië route op te kunnen pakken.
Voor de fietstocht die ik nu start maak ik me wel een beetje zorgen. Mijn eerste zorg is de pijn in de gewrichten van mijn handen. Ik heb nu al best veel last van pijn in mijn handen en polsen en hoop dat hele dagen schudden op het stuur dragelijk blijft. Door die last van mijn handen is het ook lastig de tent uitkomen en is het strak oprollen van de bagage moeilijk. Ik neem me voor om gewoon te starten maar als het echt niet lukt dan stop ik en ga met de trein terug naar startpunt en rijd naar huis.
Mijn tweede zorg is de route: ik heb dit keer mijn beoogde route zelf samengesteld uit allerlei bronnen en ik heb geen idee over de betrouwbaarheid van die bronnen. Misschien zijn het wel heel spannende gravelpaden voor mountainbikes, of juist drukke autoroutes, of zijn de beoogde routes al jaren opgeheven. Geen idee, maar er is maar één manier om dat uit te vinden. Gewoon gaan fietsen en eventueel herplannen.
Na mijn eerste 32 km drink ik koffie bij hetzelfde fijne café in San Pere Pescador. Zodirect kom ik opnieuw in L’Escala, maar of ik dan weer in zee ga zwemmen weet ik nog niet. Vorig jaar was het veel warmer en was ik er echt aan toe na drie weken door Frankrijk ploeteren en teleurstelling bij Agde.
Ik ga vandaag, net als vorig jaar, naar fijne camping in Palamos. Dat is wel 85 km ver, dus gelijk een stevige eerste dag. Op de laatste 10 km kom ik een andere fietser tegen met net zoveel bepakking als ik, dus ook een kampeerder. Het is Marina, ze is zwitsers en heeft lang gewerkt als kok. Nu is ze werkeloos en ze maakt een ongerichte fietstocht van 7 maanden; ze is nu al een maand onderweg. We besluiten een kampeerplek te delen in Palamos.
Als we bij de caming aankomen blijkt dat heel Spanje (en Zuid Frankrijk en Portugal) zonder stroom te zitten. We kunnen wel komen staan, maar de winkel en het restaurant zijn dicht, en ik heb geen eten bij me, stom genoeg. En ik was nog wel bij een Lidl vanmiddag om kleine lunch te kopen. Gelukkig had Marina pasta en blikje tomatensaus bij zich, en ik nog een half worstje en knoflook, en zo weten we samen nog heel aardig te koken.
