Het was een echt koude nacht waar ik alles uit de kast moest trekken om warm genoeg te blijven. Toch niet voor niets meegenomen, dat warme spul. Na een half uurtje fietsen heb ik al mijn eerste stop: ik ga een kopje koffie drinken bij Marco, een oud collega van De Volksbank, die me weer heerlijk kan bijpraten over oa fraude detectie en hoe lastig het is om dat goed te doen. Pas om half elf zit ik weer op de fiets.

Ik fiets over een smal pad langs de Oude Rijn, die hier volledig gekanaliseerd is maar nog wel kronkelt. Erg mooi, maar ik donderde net niet in het water toen ik moest uitwijken voor twee tegenliggers. In Boskoop ben ik halverwege Den Haag en drink rustig nog een koffie. De omgeving wordt hier wel wat saaier met vooral enorme weilanden.

Zo’n tocht dwars door Nederland is wel erg leuk omdat het landschap zo wisselend is. De enorme wouden en heuvels van de Veluwe en de Utrechtse Heuvelrug, tot het echte waterland waar ik nu door fiets. En onderweg kom ik steeds weer door bijzondere stadjes en steden. Het is hier volgens mij afwisselender dan in Frankrijk en Spanje en ik geniet ervan. Nadeel van deze tocht dwars door Nederland is dat het zo ongeveer ook het tracé van de A12 is: ik hoor het geraas van het vrachtverkeer elke nacht.

Ik lunch aan een mooie plas ten noorden van Zoetermeer. Nog 20 km te gaan.

Via Voorburg en Wassenaar kom ik Den Haag binnen. Hoe dichter bij de stad hoe ingewikkelder de route wordt, maar hij is perfect. Via alleen maar groenstroken, parken en landgoederen sta ik opeens recht voor Den Haag CS. Ongelooflijk! Ik ben blij dat ik er ben want mijn zadelpijn wordt steeds iets dringender.

Ik heb het gehaald! Van Enschede naar Den Haag, dwars het hele land door. Ik ben blij dat ik het erop gewaagd heb met deze troost tocht, het maakt het fiasco van mijn Spanje avontuur weer goed.