Heerlijk geslapen, inderdaad volledige stilte hier, maar om 6 uur beginnen de vrachtwagens voor de boerenbedrijven wel al te rijden. Na ontbijt en inpakken kijk ik eens naar de tijd en ik blijk nog 15 minuten te hebben om het veer bij Millingen te halen. Ik fiets zo hard als ik kan en haal het net niet, maar dan vaart de pont nog even achteruit om mij er toch nog op te laten. Erg aardig, want ik wist al dat ik anders vol uur had moeten wachten voor de volgende afvaart. Ik wordt gefeliciteerd door iedereen aan boord 🙂
Aan de veerstoep in Pannerden staat een reclamebord voor de Rheinroute, van Hoek van Holland naar de bron van de Rijn in Zwitserland, iets voorbij Basel. Ik begin alweer te dromen.
(geen foto’s helaas, te sloom internet hier)
Het stuk tussen Pannerden en Arnhem is wat saai en recht. Maar in Arnhem wacht me heerlijke koffie bij Het Hoekje, waar ik bijna elke fietstocht wel terecht kom. Nu volgt het stuk door de Veluwezoom dat ik in mei ook al fietste in de tegengestelde richting. Dat wordt wel weer erg mooi, en er is veel schaduw wat met dit mooie weer ook wel weer prettig is.
De Veluwezoom (of de Posbank zo je wilt) is geweldig fietsen, je raakt er helemaal in een flow van alleen maar bochtjes draaien, heuveltjes op en af, slim schakelen, kijken waar je moet aanzetten of juist even rustig aan kunt doen, of je een slokje kunt drinken, verdwalen is bijna niet mogelijk, en dat is ook echt alles. En, als je net als ik wat zadelpijn krijgt, is daar de Carolinahoeve voor een versnapering. Verderop vind ik een bankje in de schaduw waar ik rustig een boterham kan smeren en lunchen.
Ik doe boodschappen in Brummen, neem het pontje bij Bronkhorst over de IJssel, en fiets nog een kort stukje naar camping ’t Boshuis, achter kasteel Hackfort. Hier stond ik in mei ook al en ik vond het er prettig. Ik mag op hetzelfde plekje voor trekkers gaan staan en ben voorlopig de enige.
Ik zat vanmorgen al om kwart voor acht op de fiets en arriveerde hier al om half drie. Dat zijn eigenlijk hele prettige en verstandige tijden om te fietsen met dit warme weer. Nu moet ik alleen nog een hele middag kapot slaan, maar ik heb het idee dat me dat hier op mijn stoeltje in de schaduw wel zal lukken. En anders kan ik altijd Kasteel Hackfort nog gaan bezoeken.
Ik eet vanavond Gnocchi met spinazie en zalm. Heb er nou al zin in … maar het recept klopte helaas niet en het werd een bende. Dat recept knikker ik er gelijk uit.
Ik kom er langzamerhand achter dat camping ’t Boshuis helemaal geen camping meer is. Ik ben de enige tent en verder staan er 10 vakantiewoningen die door vluchtelingen uit de Ukraine bewoond worden. De zoon runt het bedrijf zo een beetje, zijn ouders zijn er niet meer en de meeste gebouwen van de boerderij staan leeg. Vandaar dat ik de enige gebruiker van het sanitair ben, dat ik niemand zie en dat er zoveel ongebruikte ruimte is. Toch niet helemaal prettig, morgen maar snel weg.