Gisterenavond om half negen werd de regen iets minder en ben ik als de gesmeerde bliksem naar de pizzeria gefietst. Die pizzeria was me aangeraden door de eigenaar van mijn camping  want  “daar gaan ik en mijn buren altijd pizza eten”. Het bleek een onduidelijk keldertje onder een woonhuis, maar zat helemaal vol met drukke Italianen, er was een wat onwillige en oververmoeide serveerster, uitstekende pizza (echt dunne korst, weinig vulling, keihard gebakken) en lekkere wijn. Terug fietsen was gelukkig even droog maar al heel snel ging het alweer stevig en langdurig regenen.

Ik besluit vanmorgen om rustig aan te doen. Ik wil niet op deze camping blijven, maar kies er eentje op 40km afstand (Camping Due Lagi) die op schiereiland tussen twee meren in ligt. Om daar te komen fiets ik eerst 20km langs Lago di Como, neem een boot, en fiets dan verder langs hetzelfde meer.

Dat tweede stuk van de route vandaag heeft twee lange tunnels, en gezien mijn ervaring gisteren met fietsen in tunnels waar ook auto’s en vrachtverkeer rijden, koop ik eerst een nieuw, lekker fel, achterlicht. Koplamp heb ik nodig om idiote tegenliggers te ontmoedigen om in de tunnel in te gaan halen en het wegdek goed te zien, achterlicht is om achterop komende idioten op tijd te waarschuwen voor deze arme kwetsbare fietser. Wat maken auto’s een herrie in zo’n tunnel, doodeng.

Ik kom tegen lunchtijd aan (met eindelijk weer lekker veel boodschappen) en ben van plan om de tent te laten drogen en zelf lekker uit te rusten. Misschien ga ik nog wel zwemmen in een of meer meren. Ik heb al gezien dat er morgen op de eerste 80km geen enkele camping is, dus ik zal morgenochtend weer goed vroeg op pad willen gaan.