Ik heb slechte zin vandaag. Vanmorgen brak mijn stoeltje toen ik erin ging zitten. En dat was een super sjieke helinox ground chair van 60 euro, nog gloednieuw. Ik ben nogal afhankelijk van een stoel om mijn rug wat rust te kunnen geven. Die rug heeft het zwaar met hele dagen fietsen en slapen op een matje. Dus ik moet direct vevanging voor die stoel zoeken. Goed gesorteerde kampeerwinkels zijn dun gezaaid in frankrijk, dus ik kwam bij de declathon terecht. Wel iets kunnen vinden, maar dan twee keer zo groot en twee keer zo zwaar. Toch maar gekocht. Maar die stoel past niet meer in mijn kooktas en moet op de bagagedrager mee. Daarna ook nog maar naar een Geant Leclerc voor brood, kaas, worst en water. Kilometers gelopen en de waterstraat niet eens kunnen vinden.

Ach, ik moet niet zo zeuren, mijn leven is waanzinig veel leuker dan dat van die franse oudere echtparen die door de paden met lelijke onderbroeken schuivelen en zodirect weer met de brommobiel naar huis gaan. Ik kan alles en ik ben een geweldige tocht aan het maken.

Al met al ben ik pas tegen 12 uur echt op pad, en mijn doel van 60km fietsen moet ik maar vergeten, op 30km was er ook een wel aangename camping leek het. In het dorpje Carrouges, midden in het Parc Regional Naturel et Geoparc de Normandie-Maine. Nou jij weer!

Ik herinnerde me een oude zwervers truc en vind bij een verlaten begraafplaats een verborgen maar werkende kraan zodat ik koffie kan zetten. Ik lunch halverwege de berg in een klein dorpje, weer in de schaduw van een kerk. Lekker verse baguette met camembert en harde worst. En fromage blanc met rijpe abrikozen. En ook nog een enorme sloot zwarte koffie. Kan er weer helemaal tegen!

Ik merk dat ik best veel moeite heb met een lange helling van rond de 10%, veel meer dan met een kortere steilere helling. Een korte helling kan je puur op kracht prima overwinnen, maar voor die langere hellingen heb ook nog zoveel uithoudingsvermogen en geduld nodig. Gelukkig daarna weer omlaag sjezen en afkoelen. Ik moet hier in Frankrijk met zijn heuvels en bergen veel meer met mijn voorblad schakelen. Ik heb voor het schakelen op de achterbladen een automatisme ontwikkeld waardoor ik gedachteloos juist schakel. Dat automatisme werkt juist tegen me voor het voorblad, en ik maak regelmatig schakelfouten. En dat is fataal, want dan verlies je alle vaart en soms loopt ook mijn ketting er af. En daarna juist op een helling die zware fiets weer op gang krijgen is killing. Misschien had ik toch maar een naafderailleur en v-snaar moeten kopen, dan schakel je alles namelijk met 1 hendel. En ik dat zou ook schelen aan slijtage van bladen en ketting. Die heb ik in de drie jaar dat ik deze fiets echt gebruik al twee keer moeten vervangen.

De camping Municipal in Carrouges blijkt ook al gesloten. Geen hek dit keer, dus niets illegaals, maar alle deuren van douches en wc zijn op slot, er is alleen een waterkraan. Het gras is wel gemaaid. Het is warm, het is drie uur, ik ben moe, en ik denk dat ik hier toch maar blijf vannacht. Er is een andere gast, een fransman die al drie jaar in zijn grote witte camper woont en rondtrekt. Hij komt oorspronkelijk uit deze buurt en vertelde dat hij meestal de hele winter op deze oude camping doorbrengt. En nu dus ook een nachtje. Ik twijfel nu toch weer want er is geen winkel in de buurt en ik heb vanmorgen bij de Leclerc nagelaten om eten voor vanavond te kopen.

Ik besluit niet te blijven op deze desolate plek maar nog even door te zetten en 25 km naar de volgende camping te fietsen. Ik vertrek rond 4 uur, en met beetje dwalen en boodschappen doen kom ik rond 6 uur aan bij de camping in Bagnoles, een camping vol met witte dozen en franse senioren. De receptie us al dicht maar ik ga toch maar staan. Ik reken morgen wel af. Het koude biertje met cashew nootjes smaakt me uitstekend! Zodirect ga ik nog een Stew maken.

PS. Ik sprak net een buurman, en het blijkt dat ik in Bagnolles les Bains ben! Iedereen op deze camping komt hier om te kuren. Die kuur wordt betaald door de zorgverzekering maar het verblijf niet. En de kuur duurt drie weken. Daarom staat het hier klemvol witte dozen en zijn alle gasten senior!