Krijg nou wat! Het regent! En stevig ook. In Spanje! Ben ik blij dat ik droog in mijn tentje lig en niet met dichtgeslagen bril op de fiets omhoog ploeter. Maar het blijft een persoonlijk afront! Ik heb nadat de regen gestopt was wel een uur gefascineerd zitten kijken naar hoe de wolken zich steeds anders over de Montserrat bergen vouwden, het leek wel of ze samen een spel speelden.

Ik heb hard zitten nadenken over deze fietstocht en heb een hoop alternatieven overwogen. Ik ga niet stoppen of naar Frankrijk. Ik heb er vertrouwen in dat mijn lijf zich nog wel aanpast aan benodigde kracht en conditie voor fietsen in Spanje. Maar ik ga niet meer parallel aan de Pyreneeën fietsen. Dat idee laat ik los.

Mijn nieuwe plan is om de Andalusië route verder te volgen tot Teruel (420 km), dan volg ik de El Cid route naar de kust tot Valencia (180 km), van daaruit omhoog langs de kust via de Eurovelo 8 tot Capmany (720 km). Totaal dus 1320 km. Op de stukken door het binnenland houd ik de dagafstand beperkt en bel van te voren met elke geplande camping. Maar af en toe een B&B zal niet te vermijden zijn. Langs de kust stikt het van de campings dus dat is vast makkelijker, maar mocht het daar te lelijk of vervelend zijn dan neem ik ook de trein.

Vanmorgen bleek mijn powerbank onverwacht leeg te zijn. Ik mocht hem opladen bij de receptie, maar hij gaf geen sjoege meer. Kapot dus. Ik vrees dat ik dat zelf veroorzaakt hebt door in het hostel met mijn slaperige kop deze powerbank op te laden en tegelijkertijd mijn tandenborstel erop aan te sluiten om ook op te laden. Geen goed idee! Ik ben blij dat ik dit jaar twee kleine powerbanks bij me heb, dus ik ben niet helemaal onthand, maar ik ga er morgen bij de supermarkt toch maar eentje proberen te kopen.

Voor de rest heb ik vandaag zo min mogelijk gedaan. Veel op mijn kampeerstoeltje zitte lezen, en als het regende geslapen in de tent. Ik ga vanavond iets eten bij restaurant van de camping maar heb geen hoge verwachtingen. Morgen ga ik weer op pad!