Na een paar uur slaap wordt ik wakker, te koud. Gelukkig heb ik nog wat laagjes extra om aan te trekken en ik val weer in slaap. Paar uur later weer wakker, te warm. Weer wat uittrekken. En dat is best een geworstel in een mummie slaapzak en het pikkedonker. Ben blij dat ik een twee persoonstent in mijn eentje bewoon met al die spulletjes en dat gewoel en geworstel.

Om half zeven definitief wakker. De belofte voor het weer is niet fijn, langdurig motregen en veel wind, meer van opzij dan van achter. We gaan het meemaken.

Nou, dat bleken steeds regenbuien, sterke wind 5 a 6, vaak van opzij zodat ik scheef moest hangen om niet omgeblazen te worden. Ik lunch in Tolkamer, waar de Rijn binnenkomt in Nederland.

Mijn gewoonte bij fietstochten is om ’s ochtends boterhammen te maken en tegen het middaguur een mooi plekje te kiezen om te lunchen, thee of koffie te zetten dutje doen, het mag allemaal. Dat is nu helaas onmogelijk want veel te koud, winderig en nat. Dus ben ik aangewezen opde horeca, wat soms mee en soms tegen valt.

Ik kom uiteindelijk aan in Sinderen bij een eenvoudige boerderij camping. Ik ben de enige gast, maar het schijnt dat er nog een meiden volleybal team gaat komen.

Dat valt allemaal reuze mee. Die meiden hebben een eigen ruimte waar ze druk kwebbelen en zingen, de douche is zinderend heet, en ik mag koken in de slecht weer ruimte. Dat maakt allemaal veel goed. De  weersvoorspelling is dat het vanaf nu rustiger weer gaat worden, dus daar vestig ik mijn hoop op. En zoniet, dan pak ik morgen in Winterswijk of Enschede de trein naar huis.