Gisterenavond was echt een vuurproef voor mijn tentje (en voor mij ook wel): het ging keihard regenen en en waren enorme windvlagen. Binnen in de tent was het een oorverdovende herrie. Maar de tent bleef staan, ik moest alleen van binnen uit een haring opnieuw in de grond steken. Die windvlagen komen vast door het dal van de Seine met zijn hoge rotswanden waar ik in sta, wat net zo lijkt te werken op de wind als een flatgebouw. Maar vanmorgen bleek alles droog en heel, dus de tent heeft zich uitstekend bewezen. Die tent hou ik! Je zag vanmorgen op de weg aan de afgebroken takken dat die windvlagen gemeen waren.

De Seine kronkelt enorm, daardoor fiets ik regelmatig in de tegenovergestelde richting als een kwartier geleden. Dat is wat verwarrend, maar de route volgt de rivier en is daardoor wel redelijk horizontaal. Het is wel gek om afwisselend wind mee en wind tegen te hebben.

In de buitenbochten van de rivier zijn behoorlijk steile en hoge krijtwanden uitgesleten. Die steen wordt gebruikt als materiaal voor de huizen hier, en er worden grotten in gegraven. Het lijkt me wel wat, zo’n bruikbare rotswand achter in de tuin, voor als je een klusje moet doen en steen nodig hebt. In Rouen staan zeer veel kalksteen en mergelfabrieken die vast dezelfde rotsen weggraven. Allemaal zeebodem uit lang vervlogen tijden.

Rond 12 uur rijd ik Rouen binnen en is mijn fietstocht na precies 4 weken ten einde. Ik moet nog wat tijd rekken want de hotelkamer is pas vanaf 2 uur beschikbaar en Monique verwacht hier pas tegen 4 uur aan te komen. Maar het is lekker weer en ik kan vast wel een parkje vinden. Rouen blijkt een drukke en leuke stad te zijn met zeeeer veel vakwerk huizen.

Ik heb genoten van deze vier weken, van het mooie Frankrijk, van zoveel buiten zijn, van de bijzondere en aardige fietsers die ik ontmoet heb, van zoveel en zo intensief bewegen elke dag, van het simpele leven dat voornamelijk bestond uit een ritme van kamperen, fietsen, eten en zwemmen als het kon. Ik schat dat ik totaal iets van 2000 km gefietst heb, maar exact weet ik het niet. Het bijhouden van dit blogje heeft me geholpen om alles wat bewuster te beleven en om onderweg toch nog contact te houden met vrienden en familie. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om mijn gedachtespinsels te lezen.