Vandaag fiets ik van Tubbergen naar Harderberg om daar de trein naar huis te nemen.
En nu is het dan echt pasen, en dat wordt groots gevierd in Twente met paasvuren en allerlei lokale tradities.
Ik sta rustig op om een ochtend regentje te vermijden, ontbijt voor het laatst bij de tent, pak alles in en vertrek naar Harderberg. De route (ronde van Nederland) maakt hier een aantal rare bochten, vast om mooie paadjes te laten zien, maar ik heb er niet zoveel zin meer in en neem een aantal afkortingen. Tegen 1 uur ben ik bij station Harderberg en daar neem ik de trein terug naar huis.


Met die fietstochten van mij is de bestemming eigenlijk niet zo belangrijk, het gaat om de reis en wat je onderweg ziet, meemaakt, en wie je tegenkomt. Daardoor is de tijd die een tocht kost ook niet meer belangrijk, gewoon blijven trappen en je komt verder, en daar gaat het om. Als tijd er niet meer toe doet, dan is afstand ook niet meer zo belangrijk. Gewoon blijven trappen en je komt er wel. Het is een mooi gevoel dat je overal op de wereld gewoon kunt komen op eigen kracht. Die ontmoeting met de jongen die eerst naar de noordkaap fietste en toen naar Kaapstad was best wel inspirerend voor mij.
Pas nu ik in de trein zit en moet overstappen wordt het weer relevant hoe laat het precies is. Het is ook wel bijzonder dat reizen per fiets niets kost, en dat het 55 euro kost om hetzelfde traject per trein af te mogen leggen. Ach, zo zit ik een beetje te filosoferen over wat ik nou eigenlijk doe als ik een tocht maak. Ondanks de kou en soms regen was het een fijne tocht, blij dat ik het gedaan heb.
En wat ik me hier in de trein ook bedenk is hoe eenvoudig het zou zijn om met een blauw uniform het treinstel luidkeels goede middag te wensen en dan bij iedereen de pinpas tegen een mobiel pinapparaat te laten houden, vriendelijk te knikken en door te lopen. Alleen de zwartrijders weten dan dat het niet klopt.
Thuis is het fijn om Monique weer te zien en ik kan eindelijk weer gewone kleren aan. Tent moet direct gedroogd worden en veel van de andere spullen ook wel. Het is gek maar ik vandaag voor het eerst enorme spierpijn in mijn benen, hele tocht nergens last van gehad. En vandaag slechts iets van 40 km gefietst.

Één reactie op “zo 31 maart – einde tochtje”
Hi Jan, leuk weer te lezen en vergeet mijn zure opmerking over de Garmin. Er gaat niets boven eigen gepruts…. Tot later!!!