Het heeft de avond en de nacht fiks geregend, maar als ik opsta is het droog maar koud. Het kan wisselvallig worden vandaag. Gaan we meemaken. Verder gaat mijn route vandaag langzaam van 600 naar 1250 meter hoogte, dus nog wel wat te trappen.

Vanuit Le Puy volg ik eerst een pad langs de rivier, maar al snel kom ik bord tegen dat de route afgesloten is want overstroomt. Echter  alle hardlopers negeren dat bord, dus ik ook. Inderdaad kom ik bij een bruggetje waar het water aan de lippen staat maar geen probleem.

Verderop kom ik op oud treinspoor dat perfect rustig naar boven loopt. Heerlijk fietsen na het gedonder gisteren op tweebaans wegen met al die auto’s. Dat gaat zo 15 km goed maar dan komt er een tunnel onder hoge rots door en die tunnel is verdomme afgesloten voor onderhoud. En ik had er zo naar uitgezien, een pikdonkere tunnel om door te fietsen. Het lukt me om een alternatieve route te vinden en te rijden, maar die is wel knetterzwaar door heftige klim.

In Solignac-sur-Loire kan ik de route weer oppakken en een fijne pain au raisin kopen. Verderop vind ik een bankje met mooi uitzicht om koffie te zetten en lekker uit te puffen.

Dan appt Bart Elfers of we elkaar nog even zullen zien. Hun fiets vakantie in zelfde gebied is ten einde maar ze gingen mij nog even achterna met de auto. We spreken af in Le Brignon, voor mij nog kwartiertje klimmen.

Le Brignon heeft een mooie oude kerk met uitgebreid klokkespel en de mooiste begraafplaats die je je voor kunt stellen.

We vinden elkaar in Le Brignon en het dorpje blijkt ook nog een auberge te hebben met lunchmenu. Het is er reuze gezellig omdat de plaatselijke Sapeur-Pompier er ook met zijn allen lunchen en ook nog de kinderen van de lagere school van het dorp. Voor mij was het erg gezellig om Bart en Wendel te zien en lekker bij te praten. Dat overkomt je niet veel, zo onderweg, om eens lekker te kletsen. We zijn niet voor het hele menu gegaan, maar voor een omelet/stukje vlees met salade. De kinderen werden ondertussen steeds wilder en kwamen ook nog frietjes bietsen bij Wendel. Toen de kinderen terug naar school gingen was de bediening opgelucht en viel er een weldadige stilte. Na afrekenen kwamen we buiten en waren de brandweermannen de moderne fietsen van Bart en Wendel aan het bewonderen. Al met al een leuke middag.

Maar ja, toen moest ik nog 35 km voor mijn beoogde camping in Langogne, en het begon net te spatten. De route ging weer omhoog en omlaag, maar meer omhoog, want ik kom tot 1300 meter hoog! Maar het ging wel echt regenen.

Na die op en neer klim kwam een waanzinnige afdaling  van 800 meter over een tweebaans weg met veel vrachtverkeer. Ik ging wel 50 denk ik en de vrachtwagens kwamen dicht langs me heen inhalen vanwege de tegenliggers. Maar het was spannend en mijn fiets gedroeg zich voorbeeldig.

Beneden in Langogne ging het alweer regenen en ik had het volledig gehad met die kou en nattigheid. Ik heb dus opnieuw een caravan gehuurd voor de nacht, dit keer een vintage model, dat wil zeggen een bescheiden maat en oubollig interieur. Ik kan er helaas niet rechtop in staan. Ach ja, als het maar droog is.

Ik maak een grote salade voor vanavond! En ik ben toch blij met mijn keuze voor caravan want het houdt niet op met regenen.