23 mei 2026. Een (gedwongen) rustdag


Ik heb niet zo’n leuke dag vandaag: mijn knie is door het fietsen gisteren heftiger pijn gaan doen en ik moet hem nu rust geven. Dat levert me wel een prima gelegenheid om _al_ mijn kleren te wassen, want die zijn er na 5 dagen fietsen best al aan toe. Ik zit dus in reserve fietsbroek en winddicht shirt bij de tent op een gestolen stoeltje en moet maar lekker veel lezen vandaag. Dit stadje heeft weliswaar geen supermarkt, maar de tankstations hebben in de shops een verassend uitgebreid assortiment, dus daar kon ik nog wel boodschappen doen. Hopelijk morgen weer op pad.

In de middag wordt de camping lamlendigheid me te groot en ga ik nog maar zo’n geweldig ijsje eten in Vianden. Ik ben werkelijk blij dat ik hier niet woon want dan zou de verleiding me echt te groot zijn. Niet alleen erg goed ijs maar ook nog extreem grote bollen. Ik heb ook nog even de kerk uit 1200 bezocht, wat een wonder van rust, stilte en koelte was naast al die motorfietsen, motorfietsers en glimmende cabriolets in dit stadje. Helaas was bijbehorende klooster in verbouwing en daarom gesloten voor bezoek. Het schijnt namelijk dat de kloostergang vol grafstenen uit 1200 imposant is.

Maar de rust lijkt te helpen en de pijn in mijn rechterknie wordt steeds minder. Het wordt morgen 30 graden dus ik denk dat ik maar vroeg ga vertrekken zodat ik nog van de ochtendkoelte kan genieten.

De protesterende knie krijgt rust
Bijna al mijn kleren