De rit wordt inderdaad en gelukkig steeds mooier hoe verder ik stroomopwaarts langs de Rijn kom. Het wordt hier rustiger, kleinschalig, mooi. Ik belde vanmorgen met Monique due net het huis aan het schoonmaken was, en later chatte ik met Manès die net de Cabanon en Local Technique schoon had gemaakt voor Jan Leo en Mirjam. Ik voelde me beetje schuldig met dit leven van mij dat alleen maar draait om fietsen, kamperen, eten en genieten. Nou ja, soms is het ook keihard werken hier, hoor.
Ik lunch op een onverwacht pareltje langs de Rijn, een plekje aan het water met fijne bankjes waar je alleen de vogels hoort. Ik maakte hier een bordje yoghurt met fruit en muesli (dat mag in Zwitserland!) en waste daarna bordje en bestek in de Rijn. Maar ja, als je zo dicht bij het water zit dan volgt er onherroepelijk een zware klim om het rivierdal weer uit te komen.
Ik beland al om half twee, na 67 km, op een heerlijke alternatieve camping aan de rivier Thur. Je kunt hier zelfs zwemmen, wat ik ook als eerste doe. Het is hier een klein paradijsje. Helaas geen wasmachine dus wasje zit er vandaag niet in; ik heb geen zin om het met de hand te doen. Er is hier geen electra voor de gasten, wel een enorme baterij asn ijskasten, ik vermoed dat dat expres is om basic kamperen aan te moedigen. De camping is helemaal vol met zwitserse gezinnen, wat een enorm contrast is met de lege camping gisteren. Ik ben, denk ik, de enige niet-zwitser.
Als je fietst en kampeert tussen de zwitsers dan krijg je ook een beetje inzicht in wat ze beweegt. Het valt me bijvoorbeeld op dat hier veel minder mannen zijn die zo graag willen laten horen hoe hard hun muscle car of motorfiets kan brullen. Op de camping zie je veel ouders die met hun kindje zitten te spelen. Kinderen hebben weinig plastic of electronisch speelgoed. En ik zag een jonge man met een behoorlijke bierbuik die daar een groot zwart hart op had laten tatoeëren; helaas heeft zijn 6 jarige zoontje ook al een aardig buikje. En allemaal spreken ze een zangerig duits waar ik helemaal niets van versta (behalve “grüzli” als groet).
