De rit naar Lyon gisteren was prachtig, de hele tijd langs de rivier, dan een lange koele fietstunnel, en plotseling sta je in hardje centrum aan de Rhone. Helemaal zoals je wilt. Het stuk om Lyon uit te komen was heel anders. Eeuwig lange autostraten door de ene buitenwijk/voorstad na de ander. Pas bij Viene kom je op een fijn fietspad langs de Rhone. Maar dat is eigenlijk ook wel logisch, want ten zuiden van Lyon staat die enorme petrochemische industrie, die aan de Rhone ligt vanwege het vervoer, en daar heb ik helemaal niets van gezien. Nu begrijp ik het pas…
Ik merk dat nu ik langs Lyon ben ik het gevoel krijg dat ik nu op een soort glijbaan zit langs Valence, Montelimar, Avignon, Arles, en hop de zee in. De reis wordt zo wel erg doelgericht en ik ben minder aan het genieten van het onderweg zijn. Ook vind ik de dagen een beetje saai en ook wel eenzaam worden. Het dagelijkse belletje met Monique helpt, het schrijven van het blogje en de reacties erop helpen, maar het blijft een vrij eenzaam avontuur.
Maandag, wasdag! Ik had mijn kleren en handdoekjes al sinds Luxemburg niet meer gewassen en dat werd nu toch echt wel tijd. Dus vandaag ben ik al rond het middaguur (60 km gefietst vandaag) gestopt in Tain l’Hermitage, bij de minst erge camping mét wasmachine.
Ik heb van te voren niets geregeld voor mijn terugreis (want ik wou en kon geen datum voor de terugreis vastleggen). Echter, het blijkt dat post-corona erg veel Nederlanders naar zuid Frankrijk aan het fietsen zijn en alle fietsbussen zijn volgeboekt. Trein en vliegtuig zijn lastig met al die tassen plus de fiets. Maar Manes en Paul (en Dillen) zijn in Montbrison en gaan het weekend van 16/17 juli terug met de auto en Ik mag meerliften. Misschien kan mijn fiets ook nog mee, maar die kan ik ook laten staan in Montbrison en later ophalen. Monique en ik gaan tenslotte ook nog op vakantie met de caravan in Frankrijk in Augustus, begin September. Het leven van de pensionado is zo slecht nog niet hoor. Van ervaren fietsers hoorde ik overigens de tip: start je reis met de fietsbus en fiets naar huis. Want die bussen zijn veel leger en de start van je reis vastleggen is vaak veel makkelijker. Die tip onthoud ik!
3 reacties op “Ma 4 juli. Maandag, wasdag”
Dat gevoel van eenzaamheid kan ik me wel voorstellen lieve Jan. Zelf ben ik twee keer naar Frankrijk gereisd zonder Wilco. Een keer naar Bedarieux in april. Waar het vooral vaak koud en nat was. En een keer naar ons favoriete Hameau de Burg. In Burg had ik een doel: Kris en Angèle helpen met het seizoen voorbereiden. In Bedarieux had ik dat niet. Maar het gewend zijn aan gezelschap als je geen andere bezigheden hebt brak me in beide gevallen wel op. Ik houd van momenten helemaal alleen zijn. Maar die momenten hoeven niet langer dan een dag te duren.
Jouw reis vind ik wel een heel mooi verhaal voor ons, als het ware medereizigers. Jij doet iets wat wij niet (denken te) kunnen of niet willen, maar het is toch ook weer erg romantisch, avontuurlijk en stoer. En dat wil ik in ieder geval ook best graag zijn.
Nou ja, deze week houd ik het maar bij het gewone leven 🐓🐓🐓 🐈🐈⬛🐈dat bij de verdere opbouw van het nieuwe wonen en leven in Exloo hoort. Met als hoogtepunt: vachtvilten in Lhee aanstaande vrijdag.
Is je fiets nog in Montbrison? Kan ik die daar dan zien?
Als ik op de fiets zit en me verveel ga ik altijd denken.
En heb je wel een fietslampje, voor als je in het donker moet fietsen?
Hallo Hanne, mijn fiets is gelukkig al samen met mij thuis, zodat ik hier ook ksn fietsen. Vanmiddag nog naar een meertje in de buurt gefietst en daar heerlijk gezwommen.
Ik heb een lampje op mijn fiets maar nig nooit gebruikt, zelfs niet in lange tunnels. Ik vond het leuker in het donker.
Liefs, Jan