Ik word elke ochtend bij zonsopgang, rond 5 uur ofzo, gewekt door de vogels die helemaal los gaan van blijdschap. Voor mij een teken om mijn maskertje op te zetten en me lekker om te draaien en door te slapen tot 7 of 8 uur.

Ondanks de ontbrekende was faciliteiten heb ik me vanmorgen weten te scheren, aan de kampeertafel met pannetje warm water en de selfie camera als spiegel. Dan voel ik me toch wat minder als een zwerver! En er bleek spanning te staan op de stopcontacten bij de kampeerplaats, dus ik heb vanacht mijn powerbank stiekem tot 100% gevuld. Daar kan ik weer een week mee toe! Tijdens het ontbijt kwam de dame van de camping dan toch nog langs om me erop te wijzen dat ik hier niet mocht staan. Maar ik mocht nog wel even af ontbijten, gelukkig.

Doel vandaag is Alençon op km of 70, 80 afstand. De route start met wel een half uur klimmen, steeds in mijn lichtste verzet. Killing. Maar dan kom ik op een kaarsrecht grindpad, overschaduwd, en soms licht dalend of stijgend. Een oude spoorlijn die tot fietspad is gemaakt. Dat fietst geweldig makkelijk, lekker koel en beschut, wel een beetje eentonig.

Nadeel van die oude spoorlijnen is dat ze nooit door de dorpjes gaan, altijd er langs af. Dus je komt niets tegen om je af te leiden, koffie te drinken, broodje kopen. Dus daar moet ikzelf voor zorgen. Na iets van 30 km heb ik het gehad en vind ik een verlaten kerkje waar ik heerlijk beschut koffie zet, met daarbij een goede brioche.

Ik post steeds maar weer dit soort foto’s waar ik leuk plekje vind om iets te eten te maken, maar dat is omdat het een soort triomf is over het tegenzittende geluk met vinden van een gelegenheid om iets te eten of drinken. Dan doe ik het zelf wel! En als dat lukt is het leuk.

Totaal iets van 82 km gefietst vandaag, dat was iets te veel. Morgen ga ik minder ver!