Vanmorgen heb ik mijn boeltje weer ingepakt bij Happy Village. Daarna via een best zware en rommelige route naar de Tiber gefietst; daar begin een prachtig fietspad langs de Tiber dat me helemaal in hartje Rome bracht. In Rome nog een paar straten fietsen om op het plein van de St Pieter te komen. Ik heb het gehaald! Ik ben trots, tevreden en ook wel moe van deze megatocht. Dan natuurlijk mijn fotoshoot momentje, ik werd gefotografeerd door een schattig Braziliaans stel, want ik kon zo snel geen leuke non vinden om het aan te vragen. Ik kreeg via de app al meteen een heel aantal leuke reacties.
Voor deze fietstocht was ik het meest beducht of mijn hart het wel zou trekken na de mislukte fietstocht vorig jaar in Spanje. Het ging nu goed omdat ik wist waar het probleem met mijn hart ligt (te zware inspanning). Ik heb nu van te voren beter getraind (met hartslag meter), ik hield onderweg mijn hartslag in de gaten, ik heb de alpen per trein geslecht, ik heb veel meer gedronken met extra electroliet toevoeging en ik ben gestart met eerst drie weken weinig klimmen. Al met al ben ik opgelucht en blij dat het nu weer wel gelukt is en ik Rome goed gehaald heb. Dat geeft allerlei leuke vooruitzichten voor de toekomst.
Na het St Pieterplein besloot ik door de stad te fietsen naar de Via Appia Antica, een stuk romeinse weg dat nog zichtbaar en zelfs fietsbaar zou moeten zijn. Maar ik werd onderweg aangesproken door Maria, een Nederlandse vrouw die net die ochtend in Rome was aangekomen met de Flixbus en naar Nederland toe ging fietsen. We hebben erg gezellig samen koffie gedronken om alles door te spreken. Het koste me wel moeite om enthousiast te zijn over haar reis want ik moet er op dit moment niet aan denken om dat hele pokkestuk nog te moeten fietsen. Ben blij dat ik het niet hoef.
Daarna ben ik alsnog doorgereden naar het beginpunt van de Via Appia. Dat viel me nog tegen wat afstand betreft en ik heb de oude romeinse weg ook niet gevonden, wel allerlei moderne stukken weg die precies op het tracé lagen. Ach ja.
Op de terugweg koop ik een lekker stuk pizza en grote fles water die ik op rustige plek langs de Tiber geniet. Ik fiets naar een andere camping die dichter bij Rome zelf ligt, camping Flaminio. Die blijkt de ingang letterlijk op een vierbaans autoweg te hebben (doodlink), en is de duurste camping van de hele tocht nl 46 euro voor klein stoffig plekje. Maar ja, dicht bij de stad, zwembad en zelfs wc papier. Ik doe het onder protest. Vandaag doe ik niets meer behalve uitrusten van alle doorstane emotie en boodschapjes doen (doodlink).
Mijn plan is dat ik morgen weer opbreek, met alle troep naar Rome, veilige plek voor mijn fiets+bagage zoeken en in ieder geval de St Pieter basiliek zelf bezoek. Alternatief kan ik mijn tentje laten staan tot 12 uur en met lege fiets op en neer naar de stad. Twijfel ik nog even over. Hoe dan ook, in de middag neem ik de trein vanaf Roma Terminus naar het Lago Trassimeno waar zaterdagavond mijn bus naar huis vertrekt. Ga ik daar nog een beetje vakantie houden.
